TÜRK MİLLETİ

60146

15 Temmuz Darbe Girişimi’nin bir şeylerin tetiğini çektiği kesindir. Basmakalıp deyişle: “Türkiye’de hiçbir şey 15 Temmuz öncesindeki gibi olmayacaktır!
Bir süreden beri Türkiye’nin pek çok yerinde meydanları dolduran insanlar özlenen bir tablo oluşturdular. Pek çok açıdan eleştirebilirsiniz meydanları dolduranları. Şuydu, buydu; çevreye zarar ve rahatsızlık verdiler diyebilirsiniz. Sırası geldikçe bunlardan söz ettik, yine ederiz.
Türkiye’de yaşayan herkes ve özellikle de; siyasetle uğraşanlar meydanlara yansıyan bu tabloyu iyi okumakla yükümlüdür. Yakın zamana dek Türkiye’de “Türk Milleti” ve bayrak gibi vazgeçilmezler tartışmaya konu edilirken; İstanbul Yenikapı’da Türk bayrağı altında toplanan milyonları hiç kimse göz ardı etmemelidir.
“Türk Milleti”, ünifırmalı teröristlerin kendisini bombalamasını, ateş altına almasını beklese de artık kendisine gelmiştir.
15 Temmuz’dan önce sıkça değinilen “kutuplaşma” ve “toplumsal yarılma” yerini hiç olmazsa bir konuda birleşme ve dayanışmaya bırakmıştır.
Darbe girişiminin bastırılmasına üzülenler, üzülmeseler bile burukluk yaşayanlar bu darbe girişiminin arkasındaki güçlerdir.

unutturulmak-istenen-devrimci-atatrk-17-728
Tüm partilerin görüş ve siyaset farkı olmaksızın aynı meydanda toplanmış olması kendi yandaşlarına da verilmiş açık ileti olarak okunmalıdır.
Düne kadar adı Anayasa’dan silinsin denilen Atatürk bugün milleti birleştirme adına bir kez daha sahnededir. Kuşkusuz Atatürk’ü kullananlar da çıkabilir, içtenliklerine kuşkuyla yaklaşılabilir. Ancak, Türk Milleti’nin birleştiği bugünlerde Atatürk imgesinin öne çıkmakta oluşu her şeye karşın önemsenmesi gereken bir gelişmedir.
Gelişmelerin ortaya çıkarttığı tabloya dudak kıvıranlar olduğunu görüyorum özellikle yakın çevremde ve düşündaşlarımda.
Onlara böyle bir lüksümüz olmadığını anımsatmakta yarar görürüm.
Biraz geriye gidelim!
Milli Mücadele yıllarında o soylu harekete öncülük eden Mustafa Kemal’in çevresine toplayabildiği herkes katıksız biçimde onun gibi mi düşünüyordu?
Örneğin, Mustafa Kemal ile Tuncelili feodal bey Diyap Ağa’yı ya da Mondros Mütarekesi’ne imza koymuş olan ve padişahın lokması boğazımdan geçti diyerek saltanatla gönül bağına göndermede bulunmakta sakınca görmeyen Rauf ORBAY’ı yan yana getiren gerekçe neydi?

VATAN KAYGISI VE BİR AN ÖNCE BİR VATAN KAZANMA DUYARLILIĞI İLK BAKIŞTA BİRİ BİRİNE BENZEMEZ GÖRÜNENLERİ BİR ARAYA GETİREN ÇİMENTOYDU!

Türkiye’de 15 Temmuz Darbe Girişimi’nden bu yana olanlar ve ortaya çıkan manzara bu açıdan değerlendirilirse kuruntulardan ve saplantılardan uzaklaşılmış olur.
Özetle, Türkiye’de birliğine, bütünlüğüne yönelen tehlikeleri fark etme yeteneğine sahip bir millet olduğu ortaya çıkmıştır. Türk Milleti’ni kimin, nasıl yönlendireceği, nasıl gönlünü ve oyunu kazanacağı siyaset kurumunun kaygı konusu olmak durumundadır. İpuçları da hazırdır!

İSTANBUL HEKİMLERİNE!

İzmir seçimleri bitti! İstanbul’dan sana ne diyeceklere yazacaklarımı okumalarını salık veriyorum! Her ne kadar öncelikle İzmir’den sorumlu olsak da; TTB düzleminde başarı elde etmek, o düzlemi işgalden kurtarmak gibi bir hedefimiz de olduğu için İstanbul’a ya da başka bir ile karışmak gibi bir hakkımızın olduğu kesindir.

Başta ilgisizlik onu izleyerek de korkutma İstanbul’daki hegemonyanın önde gelen nedenidir. Zaman zaman ortaya çıkan oluşumların gerek güçbirliği yapmadaki eksiklikleri ve gerekse “korkutma” % 15-20 katılımlı seçimlerde sonucun önceden belirlenmesi anlamına geldi.

Hekim sayısı ve ona koşut delege sayısı göz önüne alındığında İstanbul seçimleri kilit önemdedir. İstanbul devrilirse TTB’ye egemen olan anlayışı yerinde tutmak olanaksızlaşır!

İzmir’de çok işe yaradı! Karşımızdaki grubu TTB üzerinden sıkıştırdık. Öyle işe yarayan bir aygıt oldu ki; başka hiç bir şey söylemeye gerek kalmadı! İzmir’de olduğu gibi İstanbul’da da TTB’ye güvensizlik ve öfke üst düzeydedir. TTB çizgisini izleyenlerin seçim kazanmasının önüne geçmenin yolu onların TTB konusundaki görüşlerini ortaya koymaktır. Bu yapıldığında verebilecekleri biricik karşılık romantik çığlıklar olacaktır!

İstanbul’daki meslektaşlar!

TTB’den yakınıyorsanız, TTB’nin bir meslek örgütü çizgisine çekilmesini arzu ediyorsanız elinizdeki oy gücünü verimli şekilde kullanmalısınız!

Seçenek var mı diye soracaklara yanıtım hazır!

CUMHURİYETÇİ HEKİMLER NE GÜNE DURUYOR?

Haydi İstanbullu meslektaşlar, değişim için, meslek örgütü bir oda ve TTB için bu kez duruma el koyun!

http://www.cumhuriyetcihekimler.org/

Ceyhun BALCI, 20.04.2016

TÜMÖD BİLDİRİSİ

 

tumod_akademisyenler_nereye_hak_arayisi_degil_aymazlik_h88535_a3ec9

Akademisyenler nereye?
Hak Arayışı Değil, Aymazlık!

Bir gurup akademisyenin Güneydoğu’daki olaylardan yola çıkarak yaptıkları açıklama, kamu vicdanını rencide edici, Üniversite camiasını lekeleyici niteliktedir. Hedef tahtasına konan, yürütülen operasyonun yanlışları/doğruları değil “kasıtlı ve planlı kıyımla” suçlanan Türkiye Cumhuriyeti’dir. Hendekler, mayınlar, silahlar demokratik hak arayışının araçları mıdır?
Güneydoğu’daki çatışmaların bir tarafını (gayri-meşru olanı) örterek ,gizleyerek kamuoyunu yanıltmak, aymazlıktır. Üstelik, dikkat edilsin, kullanılan dil Cumhuriyet’le çatışan gayri-meşru örgütün dilidir.
“Devletin başta Kürt halkı olmak üzere tüm bölge halklarına karşı gerçekleştirdiği katliam ve uyguladığı bilinçli sürgün politikası” ifadesi örgütün propagandası değilse, nedir? “Hükümetin Kürt siyasi iradesinin taleplerini içeren bir yol haritasını oluşturması” gibi ifadeler anlaşılabilir gibi değildir. “Kürt siyasi iradesinden” kasıt nedir? Ne isteniyor? Altına imza koyan Akademisyenler metni okumadılar mı yoksa?
Daha da vahim olanı, “uluslararası bağımsız gözlemcilerin yıkım bölgelerinde giriş, gözlem ve raporlama yapmasına izin verilmesi” talepleridir. Türkiye Cumhuriyeti’ne saldıranların yabancı gözlemcileri bölgeye çağırmaları, bölgede casusların kaynadığı bir ortamda, olsa olsa yangına körükle gitmektir.
Aymazlıkta RT Erdoğan’ın payı büyük
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bu kişileri karşı kullandığı sözcükler ve YÖK’ü göreve çağırması, yanlışı bir başka yanlışla çözme girişimidir. Gelinen noktadan Cumhurbaşkanı Erdoğan da sorumludur. Açılım adıyla yürütülen ne idüğü belirsiz süreçte muhatapları, “akil adamları” bugün saldırdığı kişilerdir. Neo-liberal süreçte ulusal değerleri çiğnenen Üniversite, YÖK ile terbiye edilemez
“Akademisyenler Bildirisi” adındaki bu metin Üniversiteyi yaralayıcı niteliktedir. Unutmayalım, Cumhuriyet’in değerleri bölgenin itildiği etnik- mezhep çatışmalarına karşı güvencedir. Türkiye Cumhuriyeti’nin bütünlüğüne ve ulusun birlikte yaşama iradesine bağlı kalacağımızı, TC’nin kamu/özel üniversitelerinde göre yapan Akademisyenler olarak kamuoyuna ilan ediyor,
Tüm akademisyenleri bu çıkmaz yoldan biran önce çıkmaya çağırıyoruz.
T Ü M Ö D(Tüm Öğretim Elemanları Derneği) adına Prof. Dr. Kürşat Yıldız

SURİYE’DE OLANLARIN FARKINDA MIYIZ?

SURİYE’DE OLANLARIN FARKINDA MIYIZ?

561510820f254407f0fe1fc3

Pek çok uzmanın da doğruladığı gibi Suriye’deki vekalet savaşı Rusya’nın alana çıkmasıyla son buldu. Uzayan karmaşayı sonlandırma yolundaki Rusya hamlelerinin biri diğerini izliyor.

Suriye ile 911 km sınırımız var. Ne yazık ki; geçtiğimiz 4 yıl boyunca Türkiye bu en uzun sınır komşusuna yönelik pis bir vekalet savaşının onursuz taşeronu olmuştur. Daha açık deyişle; Türkiye, Suriye yangınına benzin dökmekten geri durmamıştır. Daha da kötüsü Türk siyasetinin ve onunla koşut olarak Türk toplumunun bu utanmazlığa ve hıyanete sessiz kalmış olmasıdır. Bir kez daha seçime giderken; TBMM’ye girmesine kesin gözüyle bakılan partilerin bu konuda en küçük bir düşünce ve tasarımlarının olmadığı üzüntüyle gözlemlenmektedir.
Rusya öncelikle 300 km çaplı bir alanda her türlü uçuşu olanaksız kılan bir hava şemsiyesi oluşturmuş durumda. Bu güvenli ortamda Suriye’nin bütünlüğüne yönelmiş tehditlerle mücadele amansızca sürdürülmektedir!

http://www.tgrthaber.com.tr/dunya/rusya-suriye-de-ucusa-yasak-bolge-kurdu-91248

Bugün gelen bir başka haber çok daha ilginç! Rusya Suriye’deki başı bozuk takımını Hazar Denizi’nden fırlattığı füzelerle de vurmuş. Ne gerek var diye düşünülebilir. Hazar’dan füze fırlatılması bir gereklilikten çok gövde gösterisini de amaçlamış olabilir. Eylemli değilse de söylemli olarak Rusya müdahalesine çatlak ses çıkartan herkese verilen bir iletidir bu!
http://www.hurriyet.com.tr/rusya-hazar-denizinden-vurdu-30256441

Bir başka habere göre Suriye’de konuşlu bozguncu toplulukların bombardıman karşısında kaçmaktan başka çarelerinin kalmamış olması!
Dört yıl boyunca sivillerin kaçışına ve sığınmasına adres olan Türkiye anlaşıldığı kadarı ile bu kez serserilerin sığınağına dönüşecektir. İlk alınan haberler Türkiye’yi yöneten iş bilmezlerin gönül bağı içinde olduğu bu tiplerin görmezden gelindiği yönünde.

http://www.aydinlikgazete.com/dunya/teror-gruplari-turkiyeye-kaciyor-h77161.html

Rusya’nın Suriye’ye yardım amacıyla savaş alanında boy göstermesi Türkiye için de önemli bir fırsattı! Taşeronluktan vazgeçilip, ülkenin yararı gözetilmiş olsa bırakınız Rusya’yla hava sahası didişmesine girişilmesini; işbirliğine bile gidilebilirdi.
Dört yıldır pek çok kez yinelendiği gibi Suriye’nin birliği, dirliği ve esenliği Türkiye’nin iyiliği anlamına gelmektedir. Şam’da namaz sevdasından ve kirli emperyalist planlara aracı olmaktan çark edip Türkiye’nin çıkarları öncelense yapılacak şey çok açıktı!
Türkiye’nin de katıldığı bir süpürme harekâtıyla Suriye serserilerden hızla temizlenirken; Türkiye için öncelikli tehlike olan PKK unsurlarıyla savaşımda da önemli adımlar atılabilirdi.
Bu işbilmezliğe ve hıyanete karşın Rusya’nın Suriye’deki etkinlikleri Türkiye yararına sonuçlar doğuracaktır.
Bakmayın bizim çakma efelere!
Enerjisinin % 50’sini tümüyle dışa bağımlı olduğu bir kaynaktan, Rus doğal gazından elde eden bir ülkenin Rusya’yla değil itişmeye, çekişmeye bile gücü yoktur, olamaz!
Seçime giden Türkiye’nin yönetil(e)mediği anlaşılmaktadır bu gelişmelerden!
Daha da kötüsü, seçime giren ve TBMM’ye girme olasılığı bulunan hiçbir partinin de Türkiye’yi (Türkiye’den) yönetmek gibi bir niyetinin olmayışıdır!
Ceyhun BALCI, 07.10.2015

GEZİNİN YILDÖNÜMÜNDE SEÇİMLER

GEZİNİN YILDÖNÜMÜNDE SEÇİMLER

Gezi olaylarının 2. yıldönümünde Türkiye’yi sarsan bu bir ay için pek çok şey söyleyen çıkacaktır. O zaman Gezi’yi darbecilikle eş tutanların, bugünlerde Gezi’yi dillerinden düşürmemeleri bu olaya kayıtsız kalınamayacağının göstergesi.

Türkiye dört partinin katıldığı bir seçime götürülüyor. Daha doğrusu parlamentoda 4 partinin yer alması üzerinden bir oyun oynanıyor.

Bu kurgu üzerinden yapılan güdülemenin (ne yazık ki) işe yaradığı görülüyor!

Bu kurgunun hedefe erişmesi için AKP’den ne pahasına olursa olsun kurtulmalı algısı fazlasıyla başarılmış durumda! Cumhuriyetçi ve çağdaş duruşlarından kuşku duyulamayacak olan Bekir Coşkun, Emin Çölaşan ve Fazıl Say gibi önemli kişiliklerin bu oltaya takılmış olması bu algı operasyonunun başarısının belgesidir.

Bunun bir kurgu ve hiçbir işe yaramayacak oyalama olduğunu anımsatmakta yarar var! Bu anımsatmayı Gezi günlerine dönerek yapmak belki yararlı olur.

Gezi olayları patlak verdiğinde Türkiye’nin pek çok yerleşiminde alanlara egemen olan renk bayrak kırmızısı ve Atatürk olmuştu. Bu manzara karşısında telaşa düşen AKP’nin yanı sıra hedefine giden yolun kapanacağı kaygısına düşen o zamanki HDP (o kadar çok ad ve kılık değiştiriyorlar ki bir önceki adlarını anımsamak güç olabiliyor) de bireysel katılımlar bir yana bırakıldığında Gezi’yi darbecilikle yaftalamakta sakınca görmemişti. Bu çok önemli ayrıntıyı bugünlerde AKP’den kurtulmanın temel gerekliliği olarak HDP’yi görenlere özellikle anımsatmakta bilmem yarar olur mu? Yoksa, sürüleştirilen ve düşünmekten alıkonulan yığınlar bildiklerini mi okurlar? HDP’yi denemek bedelsiz görünebilir ilk bakışta; ama, sonrasında gerçekleşmesi neredeyse kesin olan gelişmeler karşımıza çıktığında bedelin misliyle ödenmesi kaçınılmaz olacaktır!

Farklı şekilde ifade etmek gerekirse, dinci gericiliği rehber edinmiş faşizan gidişin çaresi hiçbir şekilde etnikçi faşizm eğilimi olamaz! Olsa olsa, önümüze sakal/bıyık ikilemini anımsatan bir durum çıkartır bu tercih!

Seçimde ne yapmalı? Kime oy vermeli?

Bunca sakınca ve çekince sıralandıktan sonra okur doğal olarak ne yapmalı, kime oy vermeli diye soracaktır! Bu sorunun yanıtı verilmezse yazı eksik kalmış olur!

Türkiye seçimlere gün sayarken sorunun kayıtsız, koşulsuz bir AKP karşıtlığına indirgenmiş olması gözlerimizi görmez, kulaklarımızı işitmez ve dillerimizi söylemez kılmış durumda!

Geleneksel baraj masalları, oyları birleştirme adı altında pazarlanan kurnazlıklar seçmenleri bir kez daha vicdanları ve gönülleriyle değil çaresizlikleriyle davranmaya zorluyor!

Türkiye siyasetinde son birkaç yılda kendisini gösteren benzeşme ve aynılaşma seçimden sonra daha da belirginleşip, yerleşikleşme eğilimi gösterebilir. TBMM’de yer almaları uygun görülen dörtlünün Türkiye’nin sorunları karşısındaki edilgenliği, sessizliği ya da benzerlik gösteren yaklaşımları bu kaygıların somut dayanakları olarak karşımızda durmaktadır.

Bu doğrultudaki bir gelişmenin seçimler sonrasında Türkiye’de yeni bir siyaset adresi gerektirebileceği ortadadır. Bu nedenle, seçmen birkaç gün sonraki seçimde mühürü basmadan önce vicdanıyla baş başa kaldığında biraz daha öngörülü ve ileri görüşlü davranma göreviyle karşı karşıyadır!

Bu öngörü ve vazgeçilmez gereklilik bilinciyle oyumu baraj korkusundan bağışık bir biçimde kullanmayı hem kendime hem de yaşadığım ülkeye karşı sorumluluğun gereği olduğunu düşünüyorum. Daha önceki pek çok seçimdeki dayatmayı aşmanın, kafalardaki barajı bir kenara bırakmanın tam zamanıdır!

Bu gerekçelerle, medya ve egemen güçlerin baskısına inat bir 5. partinin TBMM’ye girmesi yaşamsal önemde gerekliliktir inancındayım. Barajı aşsın ya da aşmasın bu 5. güce güç katmanın tarihsel sorumluluk olduğu kanısındayım.

Şimdiden görüyorum ki; Türkiye bu seçimden sonra uzun süre seçimsiz kalamayacaktır. Ortaya çıkacak karmaşa ve çok özel koşullar hiç de uzak olmayan bir erimde yeni bir seçimi kaçınılmaz kılacaktır! İşte o zaman bu yeni siyaset odağı çok ama çok gerekli olacaktır.

Beşinci güç olduğu tüm engellemelere karşın yadsınamayan Vatan Partisi’nin bu seçimdeki oyumun adresi olacağını bu yazıyı okuyanlara duyurmakta sakınca görmüyorum!

Ceyhun BALCI, 03.06.2015

ERMENİ BELGELERİYLE : 1915

ERMENİ BELGELERİYLE
1915

Kitap_4674125
1915’in yüzüncü yıldönümünde iki cami arasında beynamaz gibiyiz! Bir yanda bilgiden yoksun tutuculuk! Diğer yanda, bildiği halde özürcülüğe ant içmiş hain takımı!
Oysa, bu konuda son yıllarda geometrik artış gösteren Türkçe kaynak patlaması yaşanıyor.
Bunlara bir de belgesel eklenmiş bulunuyor.
“Ermeni Belgeleriyle : 1915”
Serkan KOÇ’un çektiği doksan dakikalık son derece etkileyici belgesele devletin tek kuruş katkıda bulunmamış olması yönetenlerimizin bu soruna bakış açısını göstermesi bakımından anlamlı. Lozan’da, Berlin’de, Paris’te ve son olarak Strazburg’da bir avuç insanın Talat Paşa Komitesi önderliğinde ortaya koyduğu nitelikli işlerin değeri bu ilgisizlik karşısında daha iyi anlaşılmış oluyor.

screen-shot-2015-02-11-at-15553-pm image00168
İlk kez günyüzüne çıkmış röportajları da içeren belgeseli edinmeniz ve izlemenizi öneriyorum!
Bu işi geniş bir zamanda yapmanızda yarar var! Çünkü, sık sık durdurup geriye sarmanız ve bazı bölümleri yeniden izlemeniz gerekecek!
Her iki uçtaki tutuculuğu bilgiyle gidermek olası! Ancak, tek başına bilgi hıyanetin ilacı olamıyor ne yazık ki!
Namus da gerekli o hastalığın sağaltımı için! Olmayan namusun var edilmesi için ne yapılması gerektiği konusunda en küçük fikrim yok! Ama, gerçeklerin aranıp, bulunması ve bu tiplerin suratına tokat gibi patlatılmasıyla başlanmasında da sakınca olmasa gerektir!
Son söz : Bu çok değerli, emek ürünü belgeseli izlemeli ve izletmelisiniz!

VATANDA BİRLEŞMEK

VATANDA BİRLEŞMEK

vatan-partisi-671

Yaşamımda ilk kez bir siyasi partinin kurultayını izledim. İlk olduğu kadar ilginçti. İşçi Partisi’nin kurultayı için adım attığım salondan Vatan Partisi kurultayını izlemiş olarak ayrıldım.

Kamuoyu ile paylaşıldığı gibi bir parti adını değiştirerek, dönüştü! Çok önemli ve özverili bir karardı.

Türkiye siyasetinde bir kaç yıldır belirginleşen boşluk bu dönüşümün önde gelen gerekçesiydi.

İlk deneyimim olduğu için karşılaştırma yapmam doğru olmaz! Ancak, bu iş için 15 bin kişilik bir salonun seçilmiş olması özgüvenin ve kararlılığın göstergesiydi demekte sakınca görmüyorum.

Kalabalık ve coşkulu salonda sayısız insan manzarasından söz edilebilir. Eskiler, yeniler her kesimden insanlar!

İçlerinden birisi vardı ki; söz etmeden geçilemez! Muazzez İlmiye ÇIĞ! Üç basamaklı yaşıyla kıdemli, pırıl pırıl zihniyle ve elbette coşkulu duruşuyla gencecik bir Cumhuriyet kızı! Her yaştan insana örnek olacak bir duruş!

“Milliyetçiler, Sosyalistler, Halkçılar!” birleşmeli diyen bir kurultaydı. Bu kesimlerin adlarının bir arada anılması hiç kuşkusuz geleneksel siyaset eksenimizle zor bağdaştırılır. Diğer yandan da, siyasetin biraz da zorları başarma sanatı olduğu akıldan çıkartılmamalıdır.

Geçen yüzyılın başındaki Anadolu’yu anımsamakta yarar var! Mustafa Kemal’in o dönemde bir araya getirdikleri düşünüldüğünde şimdiki hedefin hiç de olanaksız olmadığı anlaşılır.

Yakın tarihi yaşamış olanlar bu kesimleri değil bir araya getirmek yolda karşılaştırmanın bile gerilim gerekçesi olduğunu düşüneceklerdir.

Oysa, günümüzde Türkiye’nin içinden geçmekte olduğu koşullarda eski alışkanlıkların bir yana bırakılması, geçmiş karşıtlıkların unutulması gerekiyor!

Unutulmamalı ki; bir yanda vatansızlaştırılmış sağ/sol kesimler diğer yanda da “Vatan söz konusuysa gerisi ayrıntıdır!” diyen vatanseverler.

İşte bu nedenle “Vatan’da Birleşmek!” çok önemli ve gereklidir!

Kurultayda yaşama geçirilen ad ve birleşme odaklı strateji değişikliği tarihsel bir sorumluluk ve zorunluluktu! Bu sorumluluğu yerine getirenler tarih önünde çok önemli bir eylemi yerine getirdiler.

Özetle anmaya çalıştığım gerekçelerle günümüz Türkiye siyasetinde ana eksenin sağ/sol değil milli/gayri milli ayrımı üzerinden kurulması gereklidir. Vatan Partisi bu gerekliliğin yerine getirilmesinde karargah işlevi görebilir.

Bu ilk ve önemli adım yeterli olmayacaktır hedefe varmak için! Bu sıçramayı yoğun bir çalışma ve emek harcaması izlemek zorundadır. Vatan’da Birleştik demek yetmeyecek, bu paydada buluşması olası tüm güçlerin bir araya gelmesi için daha yapılacak çok şey olduğu akıldan çıkartılmamalı!

Bu dönüşümün ve girişimin başarıya ulaşıp ulaşmayacağını zaman gösterecektir. İlk adımı atmak başka, başarıya erişmek başka şeylerdir.

Sonucu görmek için gereken tek şey zaman!

Bu yapının bir başarı ölçütü kendi başına elde edeceği sonuçsa, bir başkası da, siyasette boşluk yaratanların kendilerine çeki düzen vermesi olacaktır.